Karadeniz Arkeolojisi – Bizans Dönemi - XXIV
(Lozan Mübadilleri - 2)
17. Yüzyıla kadar Osmanlı’nın Batı’ya doğru ilerleyişinden söz
etmekteyiz. Bu süreçte Doğu’dan Batı’ya doğru ilerleyen bir Osmanlı göçü
görülür. İkinci Viyana Kuşatması (1683) sonrası rota tersine döner, Batı’dan Anadolu’ya
doğru göç başlar. Kademeli bir biçimde gerçekleşen bu göç, en uç noktalardan
başlayarak, merkeze doğru gerçekleşir.
Balkanlar, özellikle de Selanik, Batı’dan gelenlerin toplanma
merkezi haline gelir. Bu nedenle Lozan
Mübadilleri dendiğinde, Anadolu’da Selanik
Muhacirleri akla gelmektedir.[1]
Büyük Göç
Batı’dan ilk büyük göç
dalgası 1804’te
Sırp isyanıyla
başladı. Bu isyanda Fransız
Devrimi’nin ve dalga dalga yayılan ulusalcı hareketlerin
rolü büyüktür. Bosna – Hersek ve Rumeli’ye göçün ikinci dalgası, yine aynı
nedenle 1826 yılında oldu. 1867’de ise, Sırp baskısından kaçan Boşnakların bir
bölümü Türklerle birlikte Anadolu’ya kadar göç etti.
Yunanistan’dan
ilk göç
1820 yılında Mora isyanından sonra
başladı. 1826 yılında İngiltere ve
Rusya ile yapılan antlaşmalar sonucunda bağımsız
Yunan devleti kuruldu. Evlad-ı
Fatihan, yüzlerce yıl yaşadığı topraklardan sürgün edilmeye başlandı.
Üstelik bu sürgün büyük bir kıyım ve katliamla gerçekleşti.[2]
Türkçe
konuşmayı bilmeyen 60 bin Müslüman, 1864 Yılında Girit’ten göç etmek zorunda
kaldı.[3]
Birinci Dünya Savaşı sonrası başlayan yeni göç
dalgasının ardından, 1923 yılında Yunan askerinin Anadolu’yu terk etmesiyle
başlayan süreç 1923 Lozan mübadele antlaşmasıyla sonuçlandı. Lozan’ın ek
maddesi “mübadele” içerikliydi.
1923 -33
yılları arası 384 bin Türk ve Müslüman, Yunanistan’dan Türkiye’ye zorunlu göçe
tabi tutuldu.[4]
Buna karşılık 1,2
milyon Ortodoks Rum Anadolu’yu terk etmek zorunda kaldı.
Lozan Mübadele’si sayıca en kalabalık göç dalgası
olmasına rağmen, göçler 1970 yılına kadar sürdü. 1934 – 60 arası 23 bin 788
kişi, 1960 – 70 arasında ise 20 bin kişi Yunanistan’dan Türkiye’ye göç etti.
Yugoslavya’dan 1946 – 68 arası ve 1970’te resmi
kayıtlara göre 305 bin 158 kişi, Romanya’da 1812 sonrası 200 bin, 1877 – 78
Savaşı sonrası 80 bin, 1923 -33 arası 33 bin 852, 1934 – 60 arası 87 bin 476
kişi göç etti.
Bulgaristan’dan ise, yine 1828 sonrası 30 bin,
1876 -78 arası 200 bin, 1885 – 23 arası 500 bin, 1923- 33 arası 101 bin, 1934 –
1960 arası 273 bin, 1968 – 79 arası 115 bin 500 kişi göç etmiştir.
Göç yollarında bir kısım göçmen hastalık ve
açlıktan ölmüş yahut uğradıkları saldırılar sonucunda ağır kayıplar vererek
Türkiye’ye gelebilmişlerdir.[5]
Aynı zorlu ve zorunlu yolculuk, Türk Kurtuluş Savaşı sonrası Rumlar için de geçerliydi.
Lozan göçleri her ne kadar resmi kanalla ve Hilal-i Ahmer
(Kızılay) gibi yardım yahut sağlık kuruluşları aracılığıyla organize edilmeye
çalışılsa da mağduriyeti gideremedi.
Mübadiller gittikleri topraklarda da rahat edemedi.
Göç Yollarında
Lozan'da 30 Ocak 1923 tarihinde Türkiye ile Yunanistan
arasında imzalanan sözleşme ve protokol gereği "Türk-Yunan nüfus mübadelesi”ne karar verilir. 1 Mayıs 1923
tarihinden başlayarak, Türk topraklarında yerleşmiş Rum-Ortodokslar ile Yunan
topraklarında yerleşmiş Müslüman Türkler zorunlu göçe tabi tutulurlar.
Yunanistan savaşı kaybedince Anadolu’dan Yunanistan’a,
Yunanistan da Türkiye’ye karşılıklı göç başlar. Her iki tarafta da büyük bir
yığılmalar oluşur. Gelenler düzenli iskân edilemeyince, resmi yoldan karşılıklı
göç, “mübadele” kararına varılır.
İstanbul'da oturan Rumlar ve
Batı Trakya'da oturan Müslümanlar mübadeleden muaf tutulur.
Muafiyet kararı düzenli işlemez; Kıbrıs Sorunu ve 6-7 Eylül 1955 olayları gibi dönem
dönem yaşananlar dolayısıyla aksar ve “göç” günümüze kadar uzar.[6]
Daha önceki yıllarda yaşanan göç perişanlığı göz önünde
tutularak, 13 Ekim 1923 tarihinde Tunalı
Hilmi Bey’in önergesiyle “Mübadele
İmar ve İskân Bakanlığı” kurulur. Mustafa
Necati’nin Bakanlığında merkezde ve taşrada örgütlenerek birçok yasal
düzenleme gerçekleştirildi. Zaten baskı altında oldukları için Türklerin bir
kısmı resmi göç kararını ve tarihini beklemeden kıyı kentlere yığılmışlardı.[7]
Ağırlıklı olarak deniz yoluyla yapılan taşıma Hilal-i Ahmer
(Kızılay) kuruluşunun yardımlarıyla gerçekleşti. Müslüman göçmenler Selanik,
Kalikratya ve Kavala'dan gemilere alınarak Tekirdağ, İstanbul, Mudanya,
Zonguldak, Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, İzmit, Gelibolu, Bandırma ve
Burhaniye’ ye taşınırken, Girit ve Kandiye ‘den alınanlar ise Mersin, Silifke,
Marmaris, Bodrum, Güllük, Ayvalık, Çanakkale ve Erdek iskelelerine taşınır.
Deniz yoluyla yapılan taşımalar, her iki ülkeye güçlü bir deniz filosu yaratma
konusunda yardımcı olmuştur. Başlangıçta yeterli olmayan Türk gemileri
nedeniyle açılan ihaleyi İtalyan Lloyd Tristino Vapur Şirketi kazanmışsa da,
gelen tepki üzerine ihale iptal edilerek, görev Seyr-i Sefain İdaresi ile Türk
Vapurcularına verilir. Selanik Limanı’ndan Samsun ve Ordu Limanlarına Türk ve
Müslüman Mübadillerini taşıyan araçlardan biri de Gülcemal Vapuru’dur.[8]
Devlet İstatistik Enstitüsü verilerine göre, mübadele yoluyla Türkiye’ye gelen göçmen sayısı toplam 456.720 kişidir. İllere göre dağılımı şöyledir:
Edirne'ye 40.041, Balıkesir'e, 33.138, Bursa'ya 32.075,
Tekirdağ’a 22.237, İstanbul’a 32.773, İzmir'e 31.867, Kırklareli'ne 19.920,
Samsun'a 16.277, Kocaeli’ne 15.530, Niğde’ye 15.668, Manisa'ya 11.872, diğer il
ve ilçelere 185.322 kişi yerleştirilir.[9]
Yolculuk esnasında 269 kişi, konakladıkları yerlerde 870 kişi,
iskân edilişlerinin hemen ertesinde 2.680 kişi olmak üzere toplam 3.819 kişi
hayatını kaybetmiştir. (Mübadele, İmar ve İskân ikinci Bakanı Refet Bey'in
(Canıtez) basın açıklaması.)[10]
Devam Edecek: Lozan Mübadilleri – 3 (Ünye Mübadilleri /
Ortak Acılar )
Kaynaklar:
Anadol, Kemal. 2003, Büyük Ayrılık, Doğan Kitap
Arı, Kemal. 1995, Büyük Mübadele Türkiye'ye Zorunlu Göç, Tarih
Vakfı Yurt Yayınları
Gökaçtı, Mehmet Ali, 2005, Nüfus Mübadelesi, Kayıp Bir Kuşağın Hikâyesi,
İletişim Yay.
Belli, Mihri. 2004, Türkiye - Yunanistan Nüfus Mübadelesi, Ekonomik
Açıdan Bir Bakış, Belge Yay.
İpek, Nedim. 2000, Mübadele ve Samsun, Türk Tarih Kurumu
Tosun, Ramazan. 2002, Türk-Yunan İlişkileri ve Nüfus Mübadelesi
(1821-1930), Berikan Elektronik Basım Yay.
Karakoyunlu, Yılmaz. 2005, Güz Sancısı, 5. Baskı, Doğan
Kitap
Varilci-Kabayel, 2009, Ünye Kent Yazıları
Samsun Mübadele Derneği, 2011, Mübadele: Şen Gittik Yaslı Döndük,
Yayın ve Demeçler.
Lozan Mübadilleri Vakfı, 2025, Yayın ve Demeçleri.
[1] Anadol,
2003
[2] Arı,
1995
[3] Gökaçtı,
2005
[4] Belli,
20004
[5] İpek,
2000
[6] 6-7
Eylül Olayları veya İstanbul Pogromu, İstanbul'da yaşayan Rum azınlığa karşı
6-7 Eylül 1955'te gerçekleşen organize toplu saldırı için bkz. Karakoyunlu,
2005
[7] Tosun,
2002
[8]
Varilci-Kabayel, 2009
[9] Samsun
Mübadele Derneği, 2011
[10] Lozan
Mübadilleri Vakfı, 2025
